W fotografii podobnie jak w malarstwie wyróżniamy 3 rodzaje perspektywy:

• perspektywa linearna (jeden punkt zbiegu)
• perspektywa z dwoma punktami zbiegu
• perspektywa z trzema punktami biegu

Czym są owe punkty zbiegu? Patrząc na obraz czy też zdjęcie można łatwo określić linię perspektywy prowadząc je wzdłuż krawędzi budynków, ulic itp. Aby łatwiej było zrozumieć o co chodzi zobaczcie poniższe przykłady.

Najczęściej spotykanym rodzajem perspektywy jest perspektywa linearna, czyli taka, w której wszystkie linię zbiegają się w jednym punkcie. Charakterystyczną jej cechą  jest zachowanie prostych pionów a także wrażenie odległości – obiekty dalej oddalone są proporcjonalnie mniejsze od obiektów bliższych fotografowi. Aby wzmocnić odbiór zdjęcia komponujmy tak, aby linię perspektywy zbiegały się w mocnych punktach obrazu.

Perspektywa linearna

Perspektywa z dwoma punktami zbiegu.

W zależności od wielkości fotografowanego obiektu (budynku), naszej odległości od niego oraz użytej ogniskowej, punkty zbiegu będą się mieścić w kadrze bądź znajdą się poza nim.

Nieco rzadziej spotykana jest perspektywa z trzema punktami zbiegu, chociaż występuje ona prawie zawsze gdy mamy do czynienia z dwoma punktami zbiegu. Aby dokładniej zobrazować o co w tym chodzi, wykonałem zdjęcie znajdując się bliżej budynku (został użyty obiektyw o ogniskowej 20mm).

Perspektywa z trzema punktami zbiegu

Jak widać trzeci punkt zbiegu znajduję się wysoko nad obiektem, trudno będzie go zmieścić w kadrze. Podchodząc bliżej i używając szerszych obiektywów (np Sigma 12-24 f4.5-5.6 Dg HSM II) uzyskamy jeszcze wyraźniejsze efekty. Oczywiście w przypadku fotografowania budynków czy obiektów z góry, trzeci punkt zbiegu będzie znajdował się na dole kadru.

Kiedy idziesz w plener pamiętaj o perspektywie, kadruj z głową, wymyślaj ćwiczenia aby jak najlepiej wykorzystać perspektywę w zdjęciu.

Dzisiaj powiemy sobie co nie co o kadrowaniu. Przede wszystkim musimy wiedzieć jak poprawnie komponować nasze zdjęcia. Tu przychodzi nam z pomocą:

• złoty podział
• spirala Fibonacciego

Złoty podział znamy z malarstwa, jest także nazywany trójpodziałem obrazu. W pierwszym przypadku kadr dzielą nam na obszary 2 linie poziome i 2 pionowe, przy czym każda jest umiejscowiona w mniej więcej 1/3 długości boku. W punkcie przecięcia tych linii dostajemy 4 mocne punkty obrazu fotograficznego. To właśnie w tych punktach powinniśmy umieszczać elementy związane z tematem naszego zdjęcia. Druga metoda polega na podzieleniu prostokątnego kadru przekątną a następnie wyznaczenie prostej wysokości powstałych tak 2 trójkątów. W punkcie przecięcia przekątnej i obydwu wysokości dostaniemy 2 mocne punkty.

Poniżej przedstawiam przykłady zdjęć zakomponowanych według klasycznej metody trójpodziału.

Autor: Chip Phillips

Autor: Javel Chavla

Jak widać na pierwszej fotografii w mocnym punkcie został umieszczony domek. Jest to idealny przykład na komponowanie obrazu w przypadku fotografowania krajobrazu.

W przypadku tej fotografii dokumentalnej w mocnych punktach obrazu są umieszczone osoby. W tym wypadku sprawdziła by się reguła 2 trójkątów, z dwoma mocnymi punktami.

W niektórych wypadkach możemy posiłkować się spiralą Fibonacciego, która również idealnie spełnia swoje zadanie. Tu jednak sprawa jest nieco bardziej skomplikowana, ale generalnie należy szukać w naszym kadrze kształtu podobnego do spirali. Nie musi być to jeden obiekt, ale np cała grupa obiektów czy też inne elementy składające się na temat fotografii.

O ile jesteś amatorem i dopiero zaczynasz przygodę z fotografią to te informacje są dla Ciebie bardzo istotne. Już samo zastosowanie się do reguł kadrowania zdecydowanie poprawi odbiór naszych zdjęć.

Koniecznie zobacz także wpis mówiący czym jest perspektywa w fotografii.