O percepcji słów kilka.

Odbiór zdjęcia w dużej mierze zależy od tego jakiej jesteśmy narodowości. Bzdura? Nie do końca. Chodzi tu przede wszystkim o przyzwyczajenie się naszego mózgu do sposobu czytania samego tekstu. Nie mówimy tu jeszcze o obrazie fotograficznym. Europejczycy czy amerykanie są przyzwyczajeni do znanego nam czytania od lewej do prawej, z góry na dół. Od dziecka uczymy się czytać w ten sposób, i nasz umysł uznaje to za coś naturalnego. Podczas oglądania fotografii, dzieł malarstwa czy też filmów podświadomie stosujemy te zasady. Oglądamy obraz idąc od lewej i od góry do prawej w dół. Tak więc komponując zdjęcia należy zwrócić uwagę, kto będzie odbiorcą naszych prac. Jeśli trafiamy do Polaków, to układajmy obraz tak aby był łatwo „przyswojony” przez zmysł wzroku. Prowadźmy widza od lewej do prawej. Pozwólmy w naturalny sposób obejrzeć całe zdjęcie zwracając uwagę na mocne punkty obrazu. W krajach arabskich oraz na wschodzie naturalną rzeczą jest czytanie od prawej do lewej. Odbiór naszego zdjęcia w innych krajach czy kulturach może być diametralnie inny. Możemy to zaobserwować oglądając prace artystów ze wschodu. Fotografie wykonane przez nich różnią się nieco kompozycją, dla nas mogą się wydać niezrozumiałe i nienaturalne. Oczywiście temat jest o wiele bardziej rozległy jednak nie będziemy się tu wdawać w szczegóły

Rewolucja cyfrowa w fotografii przyniosła nam użytkownikom aparatów wiele dobrego, ale zaszczepiła w nas tez złe nawyki. Jednym z negatywów, o których chcę tu więcej napisać jest brak umiaru w fotografowaniu oraz podczas edycji zdjęć.

Jeszcze nie tak dawno bo 10 lat temu, jadąc na wycieczkę większość z nas zabierała aparat analogowy oraz kilka rolek filmu, a każda z nich mieściła 35 klatek. W zestawieniu z pojemnością kart pamięci i możliwością zapisania na nich nawet tysięcy zdjęć jest to liczba bardzo mała. A jednak ludzie żyli, mieli się dobrze i robili wspaniałe fotografie. Jak to możliwe? Chodzi tu o umiar.

Ile razy zdarzyło nam się przywieźć z wyjazdu wakacyjnego kilkaset zdjęć po prostu pstrykniętych, bo może coś wyjdzie. Problemów tu jest kilka. Po pierwsze tak duża ilość zdjęć wymaga sporo czasu w celu wybrania tych najlepszych. Jak już wybierzemy te najlepsze to okazuje się, że jest ich ledwie 5-10%. Reszty jednak nie usuwamy, „bo może kiedyś coś z nich się zrobi”. Kolejny problem to obróbka tak dużej ilości zdjęć. Paradoksalnie im więcej zdjęć robimy tym więcej błędów popełniamy, i tym trudniej jest na etapie edycji coś naprawić. A możemy skorygować chociażby kompozycję, odpowiednio kadrując zdjęcie. Mamy też pewien margines błędu jeśli chodzi o ekspozycję. Wykonując nawet kilka nieskomplikowanych operacji na jednej fotografii poświęcimy jej kilka minut. Tych wybranych jest jednak 100 z 1500 zdjęć zrobionych podczas wakacji. Po kilkunastu zdjęciach zwyczajnie odechciewa się dalszych korekt i zostawiamy to jak jest. Zdjęcia leżą na dysku, zajmując miejsce a po jakimś czasie w ogóle zapomnimy o ich istnieniu. Niestety ten scenariusz jest dość powszechny, a wszytko dzięki postępowi jaki się dokonał w ciągu ostatnich kilku lat.

Kiedyś dużo oznaczało:

Wywołanie takiej ilości filmów oznaczało bardzo duży wydatek. Dobrze było też zrobić wglądówki co też nie było tanie.

Teraz, kiedy zmieniło się medium zapisu, zobaczymy taki obrazek:

Dzisiaj robienie zdjęć praktycznie nic nie kosztuje, a efekty widzimy na aparacie lub ekranie komputera – również za darmo.

Cóż więc począć?

Zachować umiar

Na wakacje weźmy jedna kartę pamięci, na której zmieści się powiedzmy 500 zdjęć. Jakość plików ustawmy na maksymalną, lub jeśli mamy możliwość zapisujmy w Rawach. Da nam to dodatkową elastyczność w razie jakiś błędów dotyczących chociażby naświetlenia. Zastanawiajmy się przed naciśnięciem spustu. Czy faktycznie warto sfotografować? Czy warto zrobić serię 8 zdjęć, a może lepiej wyczekać na odpowiedni moment? Kasujmy nieudane fotografie już w aparacie. Stosujmy zasady kompozycji. Nie liczy się ilość ale jakość! Oszczędzimy nasz cenny czas oraz miejsce na dysku, co również wiąże się z jakimiś kosztami. W efekcie będziemy mieli wyselekcjonowane zdjęcia, zanim zrzucimy je na dysk komputera. Tam najlepiej jeszcze raz zrobić selekcję i zostawić tylko te najlepsze, i je obrobić aby były najbliżej ideału.

I to by było na tyle, uciekam porządkować zdjęcia na moim dysku twardym

Dzisiaj powiemy sobie co nie co o kadrowaniu. Przede wszystkim musimy wiedzieć jak poprawnie komponować nasze zdjęcia. Tu przychodzi nam z pomocą:

• złoty podział
• spirala Fibonacciego

Złoty podział znamy z malarstwa, jest także nazywany trójpodziałem obrazu. W pierwszym przypadku kadr dzielą nam na obszary 2 linie poziome i 2 pionowe, przy czym każda jest umiejscowiona w mniej więcej 1/3 długości boku. W punkcie przecięcia tych linii dostajemy 4 mocne punkty obrazu fotograficznego. To właśnie w tych punktach powinniśmy umieszczać elementy związane z tematem naszego zdjęcia. Druga metoda polega na podzieleniu prostokątnego kadru przekątną a następnie wyznaczenie prostej wysokości powstałych tak 2 trójkątów. W punkcie przecięcia przekątnej i obydwu wysokości dostaniemy 2 mocne punkty.

Poniżej przedstawiam przykłady zdjęć zakomponowanych według klasycznej metody trójpodziału.

Autor: Chip Phillips

Autor: Javel Chavla

Jak widać na pierwszej fotografii w mocnym punkcie został umieszczony domek. Jest to idealny przykład na komponowanie obrazu w przypadku fotografowania krajobrazu.

W przypadku tej fotografii dokumentalnej w mocnych punktach obrazu są umieszczone osoby. W tym wypadku sprawdziła by się reguła 2 trójkątów, z dwoma mocnymi punktami.

W niektórych wypadkach możemy posiłkować się spiralą Fibonacciego, która również idealnie spełnia swoje zadanie. Tu jednak sprawa jest nieco bardziej skomplikowana, ale generalnie należy szukać w naszym kadrze kształtu podobnego do spirali. Nie musi być to jeden obiekt, ale np cała grupa obiektów czy też inne elementy składające się na temat fotografii.

O ile jesteś amatorem i dopiero zaczynasz przygodę z fotografią to te informacje są dla Ciebie bardzo istotne. Już samo zastosowanie się do reguł kadrowania zdecydowanie poprawi odbiór naszych zdjęć.

Koniecznie zobacz także wpis mówiący czym jest perspektywa w fotografii.