Posługując się obrobionym zdjęciem jako bazą chciałbym Wam pokazać jak w łatwy sposób szybko zrobić dobrze wyglądające czarno-białe zdjęcie.

Fotografia bazowa:

Bazowe zdjęcie w kolorze

1.Zdjęcie zapisane w Tiffie otwieramy  przy pomocy Adobe camera raw.

Jak widać nasze suwaki się zresetowały, ponieważ wywołujemy nowy plik. Mamy więc duże pole manewru. Wykonujemy teraz szereg czynności:

2. Wybieramy zakładkę HSL i zaznaczamy opcję konwersji do skali szarości – suwaki ustawiamy dokładnie tak jak na zdjęciu poniżej:

Manipulując suwakami uzyskujemy różne efekty, w tym przypadku niebo (barwy niebieskie i pochodne) zostały przyciemnione, natomiast reszta rozjaśniona.

3. Zdjęcie nie wygląda źle, ale brakuje nieco kontrastu. Wracamy do menu ekspozycji i przede wszystkim zmieniamy nieco temperaturę barwową oraz odcień (tint). Później dokonujemy zmian takich opcji jak naświetlenie, jasność kontrast, ekspozycja itp.

W efekcie otrzymaliśmy kontrastowe i dobrze wyglądające zdjęcie czarno – białe, gotowe do późniejszej obróbki w photoshopie.

Efekt końcowy:

Szybka i dobra konwersja do BW.

Jak obrobić zdjęcie zapisane w formacie raw przy użyciu Adobe Camera Raw – wywoływarki wbudowanej w Photoshop’a ?

Sprawa jest prosta, wystarczy kilka razy przesunąć odpowiednie suwaki i efekty będą na prawdę oszałamiające – zaczynamy:

Surowe zdjęcie prosto z aparatu.

Jak widać na zdjęciu mamy piękne niebo z majestatycznymi chmurami, jednak dolna cześć zdjęcia jest kompletnie zacieniona.

1. Pierwszy krok to wypełnienie cieni za pomocą suwaka Fill light

Jak widać dolne partie zostały dość znacznie rozjaśnione, pojawia się jednak teraz problem zmniejszenia kontrastu. Zależy nam na spektakularnym wyglądzie nieba. W przypadku tego zdjęcia możemy użyć bardzo przydatnej funkcji – gradientu.

2. Z górnego menu wybieramy gradient i przeciągamy go po niebie w sposób jak ponizej. Ważne aby zmniejszyć ekspozycję, można także zwiększyć nieco kontrast czy nasycenie.

Gradient dał nam efekt filtra połówkowego, lub polaryzacyjnego – przyciemniając błękity.

3. Przy użyciu zakładki HSL – odcień, nasycenie oraz jasność zmieniamy nasycenie barw, aby uzyskać bardziej malowniczy obraz.

Celowo nie pokazałem tutaj podglądu zdjęcia, wartości dostosujecie sami bazując na Waszych gustach i upodobaniach.

4. Kolejnym krokiem będzie użycie rozdzielnego tonowania (split toning). Dzięki temu uzyskamy jeszcze bardziej niesamowite efekty kolorystyczne, nadając zdjęciu niepowtarzalnego charakteru.

5. Zbliżamy się do końca. Pozostały nam drobne korekty ekspozycji, kontrastu w menu głównym.

Pojawił się teraz jednak drobny problem. Poprzednio nałożony gradient jest zbyt silny i wprowadza spore winietowanie na górnych rogach zdjęcia. Wracamy więc do menu gradientów i końce oddalamy od siebie:

I to już koniec. Na dole jest efekt końcowy, który możecie porównać z surowym zdjęciem. Jest to oczywiście przykładowa obróbka, każdy może zrobić to inaczej według własnych upodobań.

Wywołane zdjęcie raw

Jak dobrze wykorzystać zachodzące słońce w fotografii przyrodniczej?

Zmarznięta roślinność oblana blaskiem zachodzącego słońca.

Jest to świetny przykład wykorzystania oświetlenia tylnego (w tym przypadku było to zachodzące słońce) w fotografii przyrodniczej. Pastelowe barwy to naturalny efekt, takiego typu oświetlenia, całość dopełnia niesamowity bokeh. Jak uzyskać takie rozmycie? Sprawa jest prosta: stosujemy tu jasny obiektyw np. f1.4 lub korzystamy z tego co mamy, ale podchodzimy bardzo blisko fotografowanego przedmiotu. Im bliżej obiektu jesteśmy tym mniejsza głębia ostrości, co skutkuje bardziej rozmytym tłem. Cała magia polega właśnie na użyciu tylnego światła – zachodzącego słońca. Połączenie tych 2 czynników pozwoli nam zrobić przepiękne ujęcia.

1. Kompozycja: pamiętaj o zasadach prawidłowego komponowania zdjęć, wykorzystaj linie kadrowania w wizjerze, umieszczaj fotografowany obiekt w mocnych punktach obrazu.

2. Perspektywa: fotografuj świadomie, pamiętaj o perspektywie, wyróżniamy jej 3 rodzaje – linearna, z dwoma punktami zbiegu, oraz z trzema punktami zbiegu. Wykonaj kilka ujęć danej sceny czy przedmiotu z wykorzystaniem różnych perspektyw – wejdź wyżej lub połóż się na ziemi.

3. Ekspozycja: dobre zdjęcie charakteryzuje się przede wszystkim poprawną ekspozycją, w zależności od ujęcia wykorzystaj pomiar punktowy, centralny lub matrycowy. Jeśli Twój aparat posiada funkcję kompensacji ekspozycji to skorzystaj z niej, aby wprowadzać szybko drobne korekty.

4. Balans bieli – jeśli fotografujesz w jpeg, to najważniejszą rzeczą jest ustawienie prawidłowego balansu bieli, większość aparatów posiada wiele ustawień balansu bieli – są specjalne dopasowane do różnorakich warunków oświetleniowych.

5. Kolorystyka – szukaj ciekawych i kontrastujących kolorów. Koniecznie wykonuj wszystkie zdjęcia w kolorze, ułatwi to późniejszą konwersję do czerni-bieli.

6. Czas - uchwyć szybko poruszające się obiekty używając krótkich czasów ekspozycji. Długie czasy pomogą zarejestrować np miasto nocą, czy też piękno wodospadu.

7. Pamiętaj o zasadzie: minimalny czas ekspozycji do zrobienia nieporuszonego zdjęcia musi być równy użytek ogniskowej – np.  ogniskowa 135mm to minimalny czas będzie ~1/250 sek. Używając krótkich ogniskowych możemy wydłużyć czas naświetlania, np obiektyw 20mm będzie wymagał czasu 1/20 sek.

8. Czułość – nie bój się wysokich czułości, lekkie zaszumienie zdjęcia można spokojnie zniwelować używając darmowych programów do odszumiania. Jeśli robimy zdjęcie dość starym aparatem z wykorzystaniem iso 1600 lub 3200 i mamy zamiar je publikować w internecie bądź zrobić odbitkę 10x15cm to nie ma się czym martwić!

9. Emocje, chwile, ludzie – naucz się obserwować świat jaki Cię otacza. Obserwuj ludzi oraz ich zachowanie, bądź zawsze gotowy, zdjęcie zrób w odpowiednim momencie. Skorzystaj z trybu seryjnego, 5-6 zdjęć to dużo większa szansa na udane ujęcie.

10. Nie rób zdjęć bez sensu i wszystkiemu co popadnie. Zastanów się co chciałbyś uchwycić i udokumentować. Oglądaj zdjęcia najlepszych fotografów w danej kategorii. Na g00g.pl cyklicznie publikujemy zdjęcia najlepszych.

Pamiętaj, Ty robisz zdjęcia, nie sprzęt. Fotografie swojego życia można wykonać zarówno profesjonalną lustrzanką,tanim kompaktem ale nawet komórką!

W fotografii podobnie jak w malarstwie wyróżniamy 3 rodzaje perspektywy:

• perspektywa linearna (jeden punkt zbiegu)
• perspektywa z dwoma punktami zbiegu
• perspektywa z trzema punktami biegu

Czym są owe punkty zbiegu? Patrząc na obraz czy też zdjęcie można łatwo określić linię perspektywy prowadząc je wzdłuż krawędzi budynków, ulic itp. Aby łatwiej było zrozumieć o co chodzi zobaczcie poniższe przykłady.

Najczęściej spotykanym rodzajem perspektywy jest perspektywa linearna, czyli taka, w której wszystkie linię zbiegają się w jednym punkcie. Charakterystyczną jej cechą  jest zachowanie prostych pionów a także wrażenie odległości – obiekty dalej oddalone są proporcjonalnie mniejsze od obiektów bliższych fotografowi. Aby wzmocnić odbiór zdjęcia komponujmy tak, aby linię perspektywy zbiegały się w mocnych punktach obrazu.

Perspektywa linearna

Perspektywa z dwoma punktami zbiegu.

W zależności od wielkości fotografowanego obiektu (budynku), naszej odległości od niego oraz użytej ogniskowej, punkty zbiegu będą się mieścić w kadrze bądź znajdą się poza nim.

Nieco rzadziej spotykana jest perspektywa z trzema punktami zbiegu, chociaż występuje ona prawie zawsze gdy mamy do czynienia z dwoma punktami zbiegu. Aby dokładniej zobrazować o co w tym chodzi, wykonałem zdjęcie znajdując się bliżej budynku (został użyty obiektyw o ogniskowej 20mm).

Perspektywa z trzema punktami zbiegu

Jak widać trzeci punkt zbiegu znajduję się wysoko nad obiektem, trudno będzie go zmieścić w kadrze. Podchodząc bliżej i używając szerszych obiektywów (np Sigma 12-24 f4.5-5.6 Dg HSM II) uzyskamy jeszcze wyraźniejsze efekty. Oczywiście w przypadku fotografowania budynków czy obiektów z góry, trzeci punkt zbiegu będzie znajdował się na dole kadru.

Kiedy idziesz w plener pamiętaj o perspektywie, kadruj z głową, wymyślaj ćwiczenia aby jak najlepiej wykorzystać perspektywę w zdjęciu.

Ostatnio podzieliłem się z Wami, moimi odczuciami po zakupie dysku ssd. Dla tych, którzy nie czytali tamtego wpisu powiem tylko, że dysk jest wart każdych pieniędzy jeśli zajmujesz się obróbką zdjęć oraz jeśli cenisz swój czas. Dzisiaj chciałbym podać przykładową konfigurację komputera jaki warto kupić jeśli zajmujesz się obróbką zdjęć.

Zanim jednak opiszemy poszczególne komponenty chciałbym poruszyć pewną drażliwą kwestię – komputery Apple. Mac’i są ostatnio w Polsce coraz bardziej popularne, utarło się, że są szybkie i niezawodne – i prawdziwy grafik czy fotograf pracuje na mac’u. Oczywiście jest w tym sporo prawdy, z tą tylko różnicą, że komputery PC – tzw. blaszaki również świetnie nadają się do tego fachu i za ułamek ceny mac’a pro możemy złożyć komputer, który odstawi go pod względem wydajności. Po prostu  mac pro dodaje + 50 do lansu, a klient jest w stanie zapłacić za nasze usługi dużo więcej – tylko czy to wszystko jest warte wydawania masy pieniędzy dla szpanerskiego nadgryzionego jabłka? Mac’i sa popularne w USA a ostatnio także w Wielkiej Brytanii, z jednego powodu, są tam dużo tańsze, a ludzie przyzwyczaili się do wygody jaką oferują. Kupują jeden sprzęt, z konkretnym oprogramowaniem i nic ich nie obchodzi – to cała tajemnica komputerów Apple. Tu warto też wspomnieć co się dzieję, kiedy nasz kochany Mac jednak się zepsuje. Jeśli nie chcemy utracić gwarancji, zanosimy cały komputer do serwisu, gdzie usterka zostanie naprawiona. Tyczy się to w szczególności iMac’ów – czyli modeli ze zintegrowanym monitorem. Padnie nam kamerka internetowa, to wysyłamy całość. W przypadku komputera Pc, wyciągamy daną część i wymieniamy na nową – oczywiście wszystko zależy od warunków gwarancji, ogólnie rzecz biorąc jest jednak dużo łatwiej.

Szperając trochę po sieci znalazłem ofertę Mac’a Pro z następującymi wnętrznościami:

Mac Pro 2x 2,4GHz Quad-Core Intel Xeon/32GB/1TB/ATI Radeon 5770 1GB – wszystko to za jedyne 16 tyś zł!!!!

Wszystko fajnie mamy 2 dość dobre CPU, dużo pamięci ram oraz w miarę pojemny dysk twardy. Szybki dysk SSD jest jednak w opcji i to pewnie za niezłą dopłatą.   Zastosowana karta graficzna to także kpina. Ktoś zaraz powie, że przecież ten komputer nie jest do grania i dobra karta graficzna nie jest potrzebna! Nie wiem czy wiecie ale nowy pakiet Adobe Cs5, jak i wiele innych aplikacji, wspiera sprzętową akcelerację GPU, czyli wykorzystuję naszą kartę graficzną aby dopalić proces obróbki materiału wideo czy zdjęć. Świetnie sprawdzają się tu karty graficzne z procesorami nVidia – wspierające technologię CUDA, z której to korzysta coraz więcej aplikacji. Oprócz tego w tym cudownym Mac’u brakuje jeszcze portów USB 3.0, które stają się coraz popularniejsze, o wypalarce blu-ray nie wspomnę.

Policzmy teraz ile kosztowałby podobny komputer PC, złożony z dostępnych w różnych sklepach części:

• płyta główna EVGA Classified Super Record 2 (SR-2) – około 2800zł
• 2 procesory Intel® Xeon® E5640 (2.66 GHz, 12 MB Cache, 5.86 GT/s) – w sumie około 6900zł
• 48 GB pamięci ram – 12x 4GB DDr3 (1333MHz) – około 1000zł
• dysk 2Tb 7200 obr – około 550zł
• 2 dyski ssd – łącznie 256GB pojemności – połączone w raid 0 – około 1500zł
• karta graficzna GeForce GTX 580 – 1,5GB pamięci – 0koło 2000zł
• zasilacz BE QUIET DarkPower Pro P8 – około 1000zł
• obudowa w zależności od upodobań – od 400zł
• nagrywarka Blu-Ray – około 300zł
• klawiatura, mysz – 300zł
• system operacyjny – od około 300zł za standardową licencję Windows 7

SUMA: około 17 tyś zł

Nasz komputer jest 1000zł droższy od Mac’a, w środku mamy podobny procesor (w sumie 8 rdzeni oraz 16 wątków – taktowanie 2,66GHz – łącznie 21,28 GHz mocy obliczeniowej) do tego 48GB pamięci ram, 2 dodatkowe dyski SSD połączone w macierz raid 0 – dla najwyższej wydajności podczas obróbki. Zestaw uzupełnia topowy model karty graficznej nVidia, który dzięki 512 jednostką CUDA dopali obliczenia podczas renderowania materiału video, grafiki 3d czy też obróbki zdjęć. W wolnej chwili sprzęt pozwoli uruchomić nam każdą grę w rozdzielczości full hd w pełnych detalach. Płyta główna pozwala na dorzucenie kolejnych kart graficznych w razie potrzeby. Znajdziemy tu także porty Sata 3 oraz USB 3.

Oczywiście można złożyć tańszy i nadal tak mocny komputer do obróbki, przedstawmy inną konfigurację:

• 6 rdzeniowy procesor Intel Core i7-3930K 3,2 GHz lga 2011 – około 2400zł
  
• płyta główna Asus P9X79 Deluxe X79 około 1400zł
• 32 GB pamięci ram DDr3 (1833MHz) – około 1200zł
• dysk 2Tb 7200 obr – około 550zł
• 2 dyski ssd – łącznie 256GB pojemności – połączone w raid 0 – około 1500zł
• karta graficzna GeForce GTX 570 – 1280MB pamięci – 0koło 1400zł
• zasilacz BE QUIET DarkPower Pro P8 – około 1000zł
• nagrywarka Blu-Ray – około 300zł
• klawiatura, mysz – 300zł
• system operacyjny – od około 300zł za standardową licencję Windows 7

SUMA: około 10 tyś zł

Konfiguracja ta różni się od poprzedniej nieco mniejszą ilością pamięci ram (32gb) oraz procesorem – tutaj mamy jeden 6 rdzeniowy procesor (12 wątków) ale o taktowaniu 3,2GHz (19,2 GHz mocy obliczeniowej). Pozostałe komponenty niewiele się różnią, warto jedynie wspomnieć o nieco gorszej karcie graficznej. W tym przypadku moc możemy podnieść nieco taktowanie procesora – spokojnie wyciśniemy z niego stabilne 3,5GHZ, co przełoży się na 21GHz sumarycznej mocy obliczeniowej – niemal identycznie co w przypadku 2 procesorów xeon o niższym taktowaniu.

Co jeśli nie dysponujemy tak dużym budżetem? Cóż w niższej cenie nie kupimy Mac’a Pro, albo dostaniemy używany egzemplarz z podzespołami sprzed 2-3 lat. Proponuję coś takiego:

• płyta główna ASUS P8Z68 DELUXE – około 930zł
  
• procesor INTEL CORE i7 2600 – 4 rdzenie (8 wątków), 3,2GHz  – około 1200zł
• 16GB pamięci ram ddr3 – 1600MHz - około 360zł
• dysk twardy 1b 7200 obr. – około 400zł
• dysk SSD 128GB – około 750zł
• karta graficzna – Ge Force GTX 560 - około 750zł
• zasilacz BEQUIET StraightPower E9-700W – około 520zł
• obudowa – od 200zł
• klawiatura, mysz – około  150zł
• nagrywarka blu-ray – około  300zł
• system operacyjny – od około 300zł za standardową licencję Windows 7

SUMA: około 5,6 tyś zł

Jak widać, za 1/3 ceny Mac’a Pro, można złożyć przyzwoity i naprawdę szybki komputer do obróbki zdjęć oraz materiału video. Zapewniam, że odpowiednie dobranie markowych komponentów oraz używanie legalnego oprogramowania zagwarantuje nam stabilność taką jak w „legendarnych” produktach Apple. Jeszcze kilka lat temu, kiedy na komputerach PC królował Windows Xp, a w komputerach Apple montowano procesory Power PC – mogły wydawać się one  szybszym i stabilniejszym rozwiązaniem niż popularne i tańsze blaszaki. Obecnie Apple korzysta z tych samych chipsetów oraz procesorów, które montowane są w PC – mowa tu o platformie Intel. Różnica pomiędzy Makiem a PC to jedynie system operacyjny oraz oprogramowanie. No do tego dochodzi oczywiście jeszcze specyficzny design oraz niczym nieuzasadniona cena, często zawyżana w naszym kochanym kraju.

Plotki o mitycznej stabilności oraz szybkości komputerów Apple można obecnie traktować jako zwykłe bajki, zwykłe blaszaki dorównują a niejednokrotnie przewyższają parametrami i komfortem pracy produkty Apple.

Cześć z Was może oczywiście się z tym nie zgodzić – trudno nie bronić swojego sprzętu jeśli wydało się niego 15tyś zł, a podobny można by było złożyć dużo taniej. Jeśli chodzi zaś o oprogramowanie jak i użytkowanie takich komputerów – to kwestia tylko i wyłącznie przyzwyczajenia. Wybór pozostawiam jednak Wam – mam jednak nadzieję, że temat zakupu komputera do obróbki jest teraz jaśniejszy.

Chciałbym z dniem dzisiejszym zapoczątkować na g00g.pl nową tradycję. Chodzi o prezentowanie tutaj dobrych fotografii znalezionych w sieci. Będą to zdjęcia znanych fotografów jak i tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją karierę z fotografią. Zaczynamy.

fot. Richard Avedon

fot. Richard Avedon

fot. Richard Avedon

Avedon to ikona światowej fotografii, wykreował swój własny niepowtarzalny styl, jego fotografie były proste do bólu, potrafiły pokazać jednak idealnie charakter fotografowanych osób. Zachęcam do własnych poszukiwań, w sieci jest sporo fotografii jego autorstwa, warto jednak poszukać albumów fotograficznych, które mogą zasilić naszą kolekcję.

Czy zastanawiałeś się kiedyś jak bardzo wytrzymały jest Twój aparat? Co stanie się, gdy przypadkowo spadnie czy też zostanie zalany? Okazuje się, że lustrzanki potrafią wiele znieść i wcale nie trzeba się z nimi obchodzić jak z jajkiem. Oczywiście nie znaczy to, że od dzisiaj zaczynam rzucać moim nikonem czy canonem, ale myślę że taka wiedza oraz świadomość może dodać nam odwagi i pewności podczas ekstremalnych sesji. Oczywiście im aparat lepszy tym więcej zniesie, jednak obudowa wykonana ze stopu magnezu oraz mocnego plastiku nie jest krucha jak chińska porcelana. Niestety filmik jest po angielsku, jednak mam nadzieje, że większość z Was sobie poradzi – zobaczcie sami.

Co zniosły Wasze aparaty? Opiszcie swoje wypadki i uszkodzenia

Ten wpis jest skierowany raczej do osób, które z fotografii się utrzymują i szybki komputer jest niezbędnym narzędziem pracy. Wiele osób niestety bagatelizuje rolę komputera w procesie obróbki zdjęć i wykonuje retusz na starych niezbyt szybkich maszynach. Postęp technologiczny przyniósł nam ostatnio dyski, które zamiast wirujących talerzy do magazynowania danych wykorzystują kości pamięci. Jest to rozwiązanie, które bije na głowę zwykłe twardziele pod wieloma względami:

• szybkość odczytu, zapisu oraz czas dostępu
• niewielkie rozmiary oraz masa
• minimalny pobór prądu
• zero hałasu

Niestety, obecnie dyski ssd mają dwie dość poważne wady: są drogie oraz posiadają małe pojemności. Jeśli jednak denerwuje Cię twój PC lub laptop to przemyśl zakup takiego dysku. Za kwotę około 800zł można dzisiaj kupić bardzo szybki dysk SSD o pojemności 128GB, co wystarczy na instalację na nim systemu operacyjnego, pakietu aplikacji, w tym np. Adobe Photoshop. Zostanie też miejsce na bieżące fotografie do obróbki. Postanowiłem zrobić dla Was test i porównać szybkości dysku SSD z macierzą dyskową raid 0, jakiej wczesniej używałem do obróbki i magazynowania zdjęć.

Dla mniej obytych ze sprzętem komputerowym – macierz RAID 0, to rodzaj specjalnego połączenia dysków, gdzie zapis jak i odczyt danych odbywa się na każdym z dysków macierzy jednocześnie. W efekcie mamy zsumowaną pojemność oraz większą wydajność. Możemy w ten sposób łączyć 2,3,4 lub więcej dysków – ważne tylko aby miały tą samą pojemność, a najlepiej jakby były to takie same modele. Moja stara macierz składała się z 3 dysków 320gb, miałem więc do dyspozycji ponad 900gb powierzchni oraz 3x większą wydajność w porównaniu do pojedynczego dysku. Swego czasu było to na prawde wydajne rozwiązanie.

Postanowiłem przeprowadzić test polegający na konwersji  490 plików raw z nikona d700 (12mpix) do jpeg, wraz ze zmianą rozdzielczości oraz wyostrzaniem. Użyte oprogramowanie to Adobe Photoshop Cs5 oraz windows 7 64bit. Komputer był wyposażony w procesor intel i7 860 oraz 12gb pamięci ram.

Jak widać dysk ssd świetnie poradził sobie z tym zadaniem, różnica sięgała 9 minut. Łatwo policzyć, że w przypadku macierzy konwersja jednego zdjęcia zajęła 3,2 sek oraz 2,4sek na dysku ssd. Te 1,2 sekundy może robić sporą różnicę jeśli w ciągu roku robimy np 30 tyś zdjęć. Oczywiście sama konwersja to nie wszystko, dysk ssd pozwala na szybsze uruchamianie programów, a także sprawniejsze ich działanie. Drugi nieco inny test przedstawia szybkość startu systemu:

Tutaj różnica jest jeszcze bardziej widoczna. Kiedy komputer z klasycznym dyskiem twardym będzie jeszcze ładować pliki, my wyposażenie w nowoczesny dysk ssd możemy już przeglądać nowe wiadomości email

Należy oczywiście pamiętać, że faktyczny wrost wydajności będzie jeszcze większy, z uwagi na to, że większość użytkowników posiada zwykłe dyski twarde nie połączone w macierze. Największy szok przeżyją posiadacze laptopów, w których dyski są wolniejsze od ich desktopowych odpowiedników.

Jeśli zawodowo zajmujesz się robieniem i obróbką zdjęć czy materiału video to z czystym sumieniem mogę polecić ci zakup nowych dysków ssd. Są warte swojej ceny, w końcu czas to pieniądz.

Bez zbędnych wstępniaków, chciałbym przedstawić Wam drodzy czytelnicy, 3 bardzo fajne aparaty, które ucieszą amatorów jak i osoby bardziej obyte z fotografią.

• Leica D-Lux 5

Leica to firma legenda, to Ferrari wśród producentów aparatów fotograficznych. Jeśli nie stać nas na model M-9 to możemy pozwolić sobie na kompakta – za około 3000zł staniemy się posiadaczami niesamowitego sprzętu, dodatkowo producent dorzuca oryginalną wersję Adobe Lightroom – o wartości bagatela 1000zł. Aparat charakteryzuje się prostym oraz eleganckim designem, wspaniałą ergonomią, no i posiada piękny czerwony emblemat. Zakup tego sprzętu może być początkiem wielkiej miłości Z pozoru wygląda niewinnie, jak przeciętny kompakt, których wszędzie jest pełno. Nic bardziej mylnego, aparat został wyposażony w doskonały obiektyw – LEICA DC VARIO-SUMMICRON 5.1–19.2 mm f/2–3.3 ASPH, co jest odpowiednikiem 24-90mm w aparacie małoobrazkowym 35mm. W środku siedzi sensor CCD o rozdzielczości 10mpix oraz o zakresie czułości od 80-12,800 (limitowane do 3mpix). Warto wspomnieć o wsparciu formatu RAW. Całkiem nieźle jak na kompakta, dodatkowo możemy kręcić nim filmy w rodzielczości 1280 x 720 60i (AVCHD), a przełącznikiem przy obiektywie wybierzemy formaty zdjęcia (1:1, 3:2 oraz 16:9). Przykładowe zdjęcia jakie potrafi zrobić to cudo znajdziecie tutaj.

• Panasonic Lumix DMC-LX5

Kolejnym godnym polecenia jest kompakt od Panasonica, model LX5.

Niestety nie będę tutaj dużo pisał, bo wszystko co trzeba wiedzieć, to fakt iż mamy do czynienia z identyczną niemal konstrukcją co w przypadku aparatu Laica D-Lux 5. Różnice są naprawdę niewielkie, lumix posiada wyprofilowany chwyt, którego brak w Leice poza tym wszystko jest takie same. Dobrych wiadomości nie koniec, kupimy go za połowę ceny D-luxa 5. Idealnie widać, że czasami płaci się tylko za markę. Jeśli masz gruby portfel kup Leice, zaspokoisz swoje ego i będziesz obiektem wielu spojrzeń. Jeśli po prostu chcesz robić zdjęcia kup lumixa, a za pozostałe pieniądze zainwestuj w sprzęt bądź po prostu pojedź na wycieczkę

• Fuji X10

Fuji X10 to kolejny kompakt, który chciałbym przedstawić, cechuje go oldschoolowy wygląd, stylizowany jest na aparat analogowy. W środku znajdziemy 12mpix matrycę CMOS, oraz doskonały i bardzo jasny (f2.0 – f2.8) obiektyw o efektywnej ogniskowej od 28-112mm. Aparat posiada szeroką gamę czułości – od 100 do 12,800 (ten ostatni tryb jest limitowany do 3mpix, podobnie jak w panasonicu i leice). Do dyspozycji mamy Jpegi lub Rawy, a dodatkowo aparat umozliwia kręcenie filmów full hd w 30 kl/s. Warto też wspomnieć o pierścieniu umożliwiającym ręczne nastawienie ostrości – w kompaktach to niespotykana rzecz. Próbkę możliwości tego sprzętu zobaczymy tutaj. Za X10 musimy zapłacić około 2200zł, jest więc nieco droższy od panasonica.

Myślę, że te 3 aparaty powinny zainteresować amatorów fotografii, łączą one ze sobą małe rozmiary oraz wagę oraz spore możliwości. Niewątpliwą zaletą jest także ich oryginalny, charakterystyczny wygląd a także niezbyt wygórowana cena. Mówimy tu o sprzęcie, który będzie nam służył na co dzień, ale świetnie spisze się także w podróży oraz podczas kręcenia filmów. Osobiście skłaniałbym się ku produktowi fuji, ze względu na najjaśniejszy obiektyw oraz możliwość ręcznego ustawienia ostrości, dzięki czemu przy odrobinie wysiłku i pomysłowości uzyskamy niesamowite efekty.